Salı, Şubat 02, 2016

YOL


Abim, Ablam ve Kuzenlerim,

Sizin zamanınızda Blog denilen bir icat varmış. Babamız o sayfalara bir şeyler yazar sonra paylaşırmış. Geçmiş zaman olunca böyle oluyor.

Babamın zamanında hele o da yokmuş. Kalem, kağıt ile mektup yazılırmış. Zarfın içine bir de 'çocuklar ellerinizden öper' yazılı siyah-beyaz fotoğraf koyulurmuş. Gurbet denilen yerde büyükler, o fotoğrafları alır, çerçeveletir, arada sırada öpermiş.

Şimdi, durumlar farklı birader: WhatsApp, Instagram, Twitter bile yetişmiyor hızımıza. Çekiyorsun Selfie'ni, biraz filtre, nostaljik görüntü, altına komik bir laf, paylaş milletle. 3 dakika içinde yorumlar, like'lar filan. Bazıları laf sokar, bazıları her şeyi like eder.

Like derken aklıma geldi. Ne garip bir kelimedir 'like'. Yuva yıkar, arkadaşlar arasına fitne sokar. Bir de Selfie çubuğu gördüm geçenlerde, fotoğrafı avizeden çekiyormuş gibi çıkıyor insanlar. Tavana bakmak için kafalarını göğe kaldırdıkça burun delikleri daha büyük gözüküyor. Korkuyorum öcülerden.

En çok annemi seviyorum. Hayatta bildiğim dört kelime: Anne, Arda, Ece ve Bab. Gerisi 'nuuuu, nuu!' Anladın sen oNU'

Abim, Ablam ve Kuzenlerim,
Yeni nesil böyle. Çok şey söyleyip hiçbir şey anlatmıyoruz. Kafalar dağınık, gündem karışık.
Öptüm. Immmma.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.