Salı, Ağustos 18, 2015

ATAM!


Saçları sarı, gözleri çakmak çakmaktı.
Bir baktı mı deler geçerdi insanı.
Atını sürdü rüzgar gibi Sakarya mevzilerinde.
Güneş gibi parlak, ay gibi aydınlıktı.
....
....


- Şehnaz, bu çocuğa bir haller oldu. Ne bu tavırlar, bakışlar anlayamadım!
- Ay sorma! Kendini bişey sanıyor ama ne bilemedim.


.....

- Bekleyin, bir konuşayım anlatacağım...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.