Pazartesi, Ocak 28, 2013

Karne mutluluğu


- Babacım!!!
- Efendim oğlum?
- Karne aldık. Hepsi 5 pekiyi!
- Aferin aslanım. Tebrik ederim. İlk karnende hepsinin 5 olması beni çok mesut etti, gözlerim doldu. Ne güzel bir duyguymuş böyle? Meğer insanlar çocuklarını bu yüzden yarış atı yapıyor, ders çalışmaları için baskı ve zulüm uyguluyormuş. Öyle mutlu ettin ki beni yavrum?!
- Baba, nasıl yani?
- Hadi çocuğum sıcağı sıcağına otur bakiyim masana. Ders çalış. Ders! Yayma kendini! Diğer çocuklar şimdiden başlamıştır alfabenin kalan harflerine. Oku!
- Yumuşak Ge nasıl okunur baba gğğhı diye mi?
- Onu geç, önce bildiklerinden başla sonra vaktin kalırsa diğerlerini yaparsın.

- Babacıımm!
- Efendim kızım?
- Bana da anaokulunda karne verdiler. Hepsi gülen surat, ama 2 tane az gülen surat var.
- Ne diyorsun? Nasıl olur? Öğretmenin takmıştır sana benim akıllı kızım! Şehnaz ara bu öğretmeni. Nesi eksik kalmış kızın? Özel hoca tutalım mı bi sor? Off! İçim daraldı. Su getirin! SEN otur ARDA!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.